Wigilia Bożego Narodzenia

Kochani!

Dziś Wigilia Bożego Narodzenia…

Kiedy Pan Bóg patrzył na ludzką grzeszność, biedę i nieporadność, to nie pokarał nas swym gniewem, ani nawet nie stworzył od nowa, tylko podzielił się z nami samym sobą, z miłością wszedł w naszą grzeszność, biedę i nieporadność, stał się człowiekiem, narodził się wśród nas.

Dziś, kiedy wspólnie rozpoczynamy świętowanie tamtego Wydarzenia, starajmy się Go naśladować. Nie zrażajmy się własną grzesznością, nie opuszczajmy rąk wobec ludzkiej nieporadności, nie załamujmy się skomplikowaną sytuacją naszych wspólnot i dzieł. Bądźmy jak Pan Jezus: z miłością wejdźmy w naszą konkretną rzeczywistość, dajmy innym samych siebie, podzielmy się tym, co zostało nam darmo dane, czyli sobą. Tylko tak można zmieniać świat na lepsze.

Pamiętam dziś, od wczesnego rana, o Was wszystkich, gdziekolwiek jesteście. Łamię się z Wami opłatkiem i przepraszając za to, co złe z mojej strony, proszę Was o przebaczenie i o pamięć przy wigilijnym stole.

Przy Wieczerzy pamiętajmy też o wszystkich tych, którzy są daleko od Prowincji, a także o naszych chorych. Niech czują się otuleni i wsparci naszą modlitwą i życzliwą pamięcią. 

„Jest taki dzień, gdy jesteśmy razem wszyscy…”. Mimo dzielących nas odległości, mimo licznych zajęć i obowiązków, bądźmy dziś razem, wszyscy. Bo przecież Ten, który się dziś rodzi, powołał nas wszystkich razem do swego Towarzystwa.

Modlę się o doświadczenie bliskości z Panem Jezusem dla każdego z nas.

Zostańcie z Bogiem

Wojciech Ziółek SJ, Prowincjał